هم پایایی و هم روایی در پژوهش کیفی به صورت بودن یا نبودن نیست بلکه درجه ای است. یعنی برای یک پژوهش میگوییم میزان روایی آن بالاست یا پایایی آن پائین ارزیابی میشود.

کرسول معتقد است که اقدامات زیر به افزایش پایایی کمک میکند:

  • یادداشت برداری مفصل و دقیق سرصحنه؛
  • ضبط صوت با کیفیت برای ثبت دقیق گفته ها؛
  • آوانگاری گفته های ضبط شده؛
  • آوانگاری نکات، مکث ها و جزئیاتی که معمولا جا می افتند؛
  • کدگذاری ناشناس به کمک کدگذاری که جزو تیم پژوهش نیست؛
  • آنالیز داده ها به کمک افراد ناشناس و رایانه به طوری که دیدگاه های مجریان پژوهش اثری در تحلیل داده ها نداشته باشد؛
  • سیلورمن توافق بین کدگذاران رانیز مفید میداند. اگر چند کدگذار کار کدگذاری را انجام دهند لازم است بین آنها توافقی درباره شیوه ی کار صورت پذیرد.

یکی از معانی مهم پایایی در پژوهش کیفی این است: «ثبات پاسخ ها با کدگذاری های مختلف مجموعه داده ها».


مثالی از توافق بین کدگذاران:

  • چهار کدگذار همگی از یک دفترچه کد مشترک  و نرم افزار Nvivo استفاده کردند؛
  • برای نیل به هدف فوق چهار کدگذار چند متن موجود در داده ها را خوانده و به طور مستقل کدگذاری کردند،
  • پس از کدگذاری مستقل چند متن، کدگذاران به اتفاق پژوهشگران ملاقات و سعی کردند دفترچه ی کد راکه شامل نام کد، تعریف آن و قطعه متنی که به هر کد منتسب بود پدید آورند؛
  • سرانجام سه متن دیگر مثلا 5، 6 و 7 را به طور مستقل کدگذاری و باهم مقایسه کردند. وضعیت مطلوب آنست که همه ی کدگذاران کد یکسانی را به متن خاص نسبت دهند. البته حالت ایده آل آنست که همه ی کدگذاران متن های مشابهی را استخراج و کدگذاری کنند ولی در عمل ممکن نیست. اغلب پژوهشگران روی عدد 80 درصد تشابه کدگذاری توافق نظر دارند.

برگرفته از :

Creswell, John, Qualitative inquirey and research design: choosing among five approaches, sage, 2007. pp. 201-220